อย่างที่เล่าไปแล้วหน้าที่แล้วนะคะ
เมื่อวานนี้ ปีเตอร์ กลับบ้านไปแล้ว ตามมาติดๆ ด้วย มิง เพื่อนคนจีนของใหม่
เมื่อคืน ใหม่ก็เป่าปี่ไปละรอบนึง เพื่อนๆ ทยอยกลับกันแล้ว ทีนี้ ใหม่ก็ต้องอยู่คนเดียว
แล้วก็คงจะถึงคราวใหม่บ้างเหมือนกัน
คุยกับเทรุแล้วก็เศร้า เทรุก็พลอยน้ำตาซึมไปด้วย ...
วันนี้ ชู เพื่อนรักใหม่ ก็จะไปเหมือนกัน
July 17, 2008
KUINEP Completion celemony
จริงๆ วันนี้ ใหม่ยังไม่รู้สึกเท่าไหร่ว่ามันเป็น farewell party
เพราะว่าเรายังต้องเจอกันที่ห้องเรียนอยู่อย่างน้อยๆ ก็อาทิตย์นึง
แต่พอมาถึงวันนี้... ดูรูปแล้ว ก็อดจะร้องไห้อีกไม่ได้ เวลานี่มันไม่เคยรอใครเลยจริงๆ นะคะ
งานนี้ จัดขึ้นเป็นพิเศษเพื่อเรา อดทนกันมาทั้งปีก็เพื่อวันนี้ล่ะ
ใหม่ ชู และ แอน ตกลงกันตั้งแต่เดือนที่แล้วว่า จะใส่ยูคาตะมาร่วมงานในวันนี้
แต่ก่อนอื่น ใหม่ต้องพาชูไปตัดผมก่อน
ผมทรงใหม่ สั้นกว่าเดิม และน่ารักด้วย
งานเค้าเริ่มหกโมงครึ่ง กว่าจะเสร็จธุระที่นี่ ก็ห้าโมงแล้ว
เลยต้องรีบแต่งตัวกัน คราวนี้ แอนก็มาช่วยเรื่องโอบิเช่นเคย
เสร็จแล้วค่า ยูคาตะแอนจัดการ ส่วนผม ใหม่เอง (ใช่ว่าตัวเองจะเก่งนะ)
วินซ์ก็ใส่จิมเบด้วย แต่เชียร์ไม่ยอมใส่ บ่นว่าร้อน
จริงๆ ใหม่ว่า คงเพราะ ซู แฟนเชียร์ ไม่ใส่ล่ะมากกว่า อิอิ ต้องเอาให้เข้ากัน
ออกจากหอกันก็หกโมงเศษๆ แล้ว ไม่นั่งแล้วรถไฟ ไปแท็กซี่โลด
In front of Kyodai kaikan สถานที่จัดงานของเราวันนี้
ห้องที่ใช้จัดงานเล็กนิดเดียว
คราวนี้ ได้เจอกันพวก boardๆ ทั้งหลาย ที่ใหม่ไม่เคยเจอหน้าด้วย
คณะอาจารย์ที่สอนเราก็มาบ้าง แต่ว่าไม่เยอะเท่าไหร่ เพื่อนๆ KUINEP ก็มากันเกือบพร้อมหน้าพร้อมตา
ไปถึงก็พบว่า มีเราอยู่สามคนที่ใส่ยูคาตะมา
Congratulations !!
เค้าจะเรียกมาทีละคน เรียงกันเป็นประเทศๆ ค่ะ ก่อนหน้าใหม่ ชู กับ วินซ์ รับไปแล้ว
แล้วอาจารย์ก็ขึ้นมากล่าวอะไรเล็กน้อย เป็นอันเสร็จพิธีการ
2008 KUINEP Competion Ceremony
ถึงตอนนี้ ก็หิวแล้วสิ มันทุ่มกว่าๆ แล้วนี่นา
ห้องจัดเลี้ยงก็อยู่ถัดไปนี่เอง ถ่ายรูปเสร็จแล้ว เราก็ย้ายไปอีกห้องนึง
แอบเห็นว่า ของกินเพียบเลย ง่ำๆๆ
ห้องจัดเลี้ยง
วันนี้ Aotani sensei เป็น MC ของเราตลอดงาน
ใหม่มีคิว ต้องพูด speech ด้วย ก็เลยตื่นเต้นเป็นพิเศษ
กินอะไรก็ไม่ค่อยลงเท่าไหร่ ไม่ใช่อะไร เพราะโอบิมันรัดมาก พุงขยายไม่สะดวก - -"
ปรากฏว่า Uemura san บอกว่า คิวใหม่สุดท้าย ก่อนปิดงานเลย ค่อยยังชั่วหน่อย
กินอะไรไปบ้างจำไม่ได้ จำได้แต่ของหวาน อร่อยจัง
กับ Reina san หญิงแกร่งแรงเกินร้อย TA ในห้องเรียนภาษาญี่ปุ่นของเรา
โจแอล หนุ่มสวิสต์ party boy สุดๆ ที่ไหนมีโจแอล ที่นั่นมีเรื่องสนุกเสมอ
มาร์เลน ฝรั่งเศส และ อีวา เยอรมัน เพื่อนที่เรียนภาษาญี่ปุ่นด้วยกัน
จุน หนุ่มเกาหลี ตอนแรกที่มา ใหม่เรียกจุนว่า คาสโนว่า
แต่ไม่ผิดนะ ไอ้จุนมันเจ้าชูจริงๆ
ถึงแม้ว่าจะมีแฟนคนญี่ปุ่นเป็นตัวเป็นตนอยู่แล้ว
เรื่องนี้ใหม่ no comment ดีกว่า
ทีน่า (จีน) และ นัท เพื่อนคนไทย
เยอรมันบุก !! ซ้าย เบนจามิน ขวา อีวา
ใครเป็นใครล่ะเนี่ย...
กับอาจารย์บ้าง Kawakami sensei และ Kawai sensei
กับ Sam และ Daan
อย่าเก๊กเลยวินซ์ ไม่หล่อขึ้นหรอก อิอิ
สองทุ่มสิบห้านาที ได้เวลาสำคัญ เวลา speech ของใหม่
ตอนแรก อุเอมุระซัง เค้าบอกว่า ให้ใหม่ เชียร์ และ นัท ช่วยกัน
แต่ใหม่ถามเชียร์กับนัทแล้ว ไม่มีใครเอาด้วยเลย
ใหม่ก็เลยว่าจะไม่เอาด้วย พอกลับมาบอกเทรุ เทรุบอกว่า ขอเถอะ แค่นี้เอง เค้ารู้ว่าใหม่ทำได้
ใหม่เลยปฏิเสธไม่ลง เอาวะ สองนาทีเอง
speech time
ได้ความว่า
" ...
Good Evening everyone
My name is Kirati Chaleetham.
I am KUINEP student from Thammasat university, Thailand .
On behalf of the KUINEP students,
I would like to say thank you to Kyoto university and as well,
our home universities for giving us the chance to be here today.
The one year I spent in Japan has been very memorable.
I can say it is a life changing experience for many of us.
When I first arrived, I could not speak a word of Japanese.
It was very challenging.
Well, even though I still cant speak fluent Japanese now,
I must admit my language abilities have improved greatly
thanks to our Japanese teachers. You deserve the full credit.
Learning the Japanese language and getting accustomed
to the Japanese culture has been a challenging process,
but Im sure everyone of us learnt a lot from it.
I would also like to take this opportunity to thank
the foreign student division staff, Uemura san, Kaori san and Akiko san
who assisted us during the time we are in Japan .
They have helped us solve a lot of inconveniences
and without their excellent job, we would not have such a great time in Japan .
I would also like to say how grateful I am to be here,
to be able to meet so many students from so many places
and to take home with me so many wonderful memories.
One thing that all KUINEP students definitely benefit from this program
is that we are having friends from all over the world,
from France , Germany , and America etc.
You have me from Thailand . I will always be there when you visit.
Of course, we have Japan .
Whenever we come back, it is our second home.
..."
เพื่อนหลายคน บอกว่า พูดได้ดีมาก ทำเอาใหม่ยิ้มแก้มปริ
แต่ว่า full credit ต้องยกให้ชูค่ะ เพราะว่าใหม่พยายามจะเขียนสคริปแล้ว มันไม่สำเร็จ
พอชูมาถึง ใหม่เลยให้ชูช่วยดูให้
แค่บอกว่า อยากจะพูดอะไรบ้าง ก็เลยได้ออกมาเป็นที่เห็นนี่ล่ะ
จะเรียกว่า speech ของใหม่ เลยดูจะไม่ค่อยถูกซักเท่าไหร่
จากตอนนี้ เหลือเวลาอีกนิดหน่อย งานเลิกสองทุ่มครึ่ง
แต่เรามีนัดกันแล้ว ว่าจะไป 2nd party กันต่อที่ชิโจ และอาจจะไป club ด้วย
ช่วงนี้ก็ต้องโกยๆๆๆ ถ่ายรูปกัน
กับ Akiko san เจ้าหน้าที่ FSD ที่ใหม่พูดถึงใน speech
Daniel ... so cool as always !!
ไปต่อกันที่ Sanjo ริมแม่น้ำคาโมกาว่าเช่นเคย
คนเยอะมาก เพื่อนๆ คนญี่ปุ่นก็ตามมาสมทบกันด้วย
ใหม่รอเทรุอยู่ เพราะเทรุสัญญาว่าเลิกงานแล้ว จะตามมา
สี่ทุ่มกว่าๆ เทรุมาถึง ใหม่พาเทรุไปกินข้าวก่อนเลย - -" อย่างหิว
แล้วก็ได้คว้ากล้องหนอนเทรุมาถ่ายรูปเพื่อนด้วย
เทรุ โจแอล เกียฮาร์ด และ เบนจามิน
แฮ่มๆๆๆ ต้องไปขัดจังหวะเชียร์ซะหน่อย
ซักพัก เทรุก็กลับไปก่อน ใหม่ไปต่อกับเพื่อนๆ
ครั้งสุดท้ายแล้วนี่นะ ต้องเอาให้เต็มที่หน่อย
ไปต่อกันที่ Izakaya ร้านเหล้าญี่ปุ่น (แต่ใหม่กินแต่กับแกล้ม)
นั่งแยกๆ กัน เม้าท์ไม่สนุกเลย
ประมาณเที่ยงคืน เราก็ย้ายไปต่อที่ผับชื่อ Metro ถนน Marutamachi
ค่าเข้า 1,800 เยน แพงม๊าก O_o
แถมเปิดแต่เพลง techno dance ไม่ใช่แนวอย่างแรง - -"
ชูสั่ง Long Island ice tea มาให้ใหม่ด้วย (ค็อกเทลโปรดของชู)
ฟังดูชื่อ มันก็เหมือนจะไม่แรงนะ แต่จริงๆ แล้วรวมมิตรแต่ของแรงๆ ทั้งน้าน
โดนไปช็อตเดียว ใหม่ถึงกับมึน เพลงจะไม่สนุกยังไง ใหม่ก็สู้ตาย
ปรากฏขากลับ นอนมันอยู่บนฟุตบาทนั่นแหละ ชูกับแอนต้องลากใหม่ขึ้น taxi กลับ
ก็บอกแล้ว ใหม่คออ่อนจริงๆ ถึงได้พยายามไม่กินเหล้ายังไงล่ะ
ไม่มีงานเลี้ยงใดที่ไม่มีวันเลิกรานะคะ
งานของเรา ตลอด 1 ปีที่ผ่านมา ก็เกือบจะได้เวลาที่ต้องปิดม่านแล้วเช่นกัน
ปีเตอร์ กับใหม่ @Farewell party July 24
บ๊ายบ้าย Ming ด้วย
.
.
.
I am glad I came to Japan
I am more than glad to be your friend
Even though we are apart, we will still be friend
Forget me not !!
I love you, guys
The Call by Regina Spektor
It started out as a feeling Which then grew into a hope Which then turned into a quiet thought Which then turned into a quiet word
And then that word grew louder and louder Til it was a battle cry Ill come back When you call me No need to say goodbye
Just because everythings changing Doesnt mean its never been this way before All you can do is try to know who your friends are As you head off to the war
Pick a star on the dark horizon And follow the light Youll come back when its over No need to say goodbye
Youll come back when its over No need to say goodbye
Now were back to the beginning Its just a feeling and no one knows yet But just because they cant feel it too Doesnt mean that you have to forget
Let your memories grow stronger and stronger Til theyre before your eyes Youll come back When they call you No need to say goodbye
Youll come back When they call you
- N o n e e d t o s a y g o o d b y e -