ไดคลับเข้ายากมากๆ เลยค่ะ
โดยเฉพาะช่วงพีคที่คนเข้าเยอะๆ ล่มตลอดเลย เข้าหน้าไดตัวเองก็ไม่ได้
เอ... ถึงเวลาไดอะรีคลับจะทุบกระปุกซื้อ server เพิ่มละยังน้า?
(แอบกระซิบดังๆ ถึง webmaster และ editor ค่า)
แง่ม เล่าเรื่องย้อนหลังซะหน่อยนะคะ ช่วงนี้ ชีพจรลงเท้ามากๆ
แต่งานก็ยังคงสุมหัวอยู่ไม่เปลี่ยนนะคะ งานพอกหางหมูอยู่ แต่ก็ยังไป เอิ๊ก
เริ่มจาก วันพฤหัสที่แล้ว ... เรามีเลี้ยงวันเกิดเชียร์ย่อยๆ กันที่หอ
(เท้าความก่อน เชียร์เนี่ย เป็นเพื่อนสนิทคนไทยของใหม่ ที่มาจากจุฬาฯ
มาสนิทสนมกันเอาที่ญี่ปุ่นนี่แหละ นอกจากชูแล้ว ก็มีเชียร์นี่แหละ)
วันเกิดเชียร์น่ะ วันศุกร์ ค่ะ -- วันที่ 4 ก.ค. Independence day เอิ๊ก
แต่เพราะว่า วินซ์ มีภารกิจหัวใจ จะไปหาแฟนที่โตเกียว ไปกับเราวันพรุ่งนี้ไม่ได้
วันนี้ เราเลยมี mini party กัน ที่ห้องญี่ปุ่น (Japanese style room) ที่หอนี่เอง
Chinese food day กินกันอิ่มหมีพีมัน
เรากินกันอยู่ 5 คน นั่นคือ ใหม่ เชียร์ ชู แอน และวินซ์ ซักพัก จุน (หนุ่มเกาหลี) ก็ตามมาสมทบ
แล้วก็นัท (เพื่อนคนไทยจากเกษตร) ด้วย แต่นัทไม่ได้มามือเปล่า
หิ้วเค้กกล่องโตมาด้วย แต่เป็นเค้กที่ไม่ธรรมดา
นัทปล่อยให้เราตายใจ กินกันอย่างเอร็ดอร่อย
แล้วมาเฉลยเอาทีหลังว่า จริงๆ แล้วแป้งที่ใช้ทำเนื้อเค้กน่ะ เป็นแป้งที่แล็บของนัทกำลังทำการทดลองอยู่
ซึ่งทำมาจาก "เมล็ดมะม่วง" (นั่นแหละค่ะ มะม่วงที่เราเอามาทานกับข้าวเหนียวนั่นแหละ)
โธ่ นัท เอาพวกเรามาเป็นหนู (หมู?) ทดลองซะงั้น
เค้าก็ทดลองกันมาหลายอย่างแล้ว กว่าจะมาถึงมือเรา 55++
คนทำ เค้าก็ต้องฝึกทำให้อร่อย อบเค้กทุกวันอยู่เป็นปี กว่าจะออกมาหน้าตาแบบนี้
แต่มันก็อร่อยยยยยย และไม่มีใครท้องเสีย เพราะฉะนั้น ให้อภัยได้
ดูแบบ close-up (น่ากินใช่ไหมล่ะ?)
จริงๆ แล้ว วันนี้ ใหม่ควรจะได้เจอเทรุ
เพราะว่า ตอนแรก เทรุลางานหนึ่งวัน เราตั้งใจจะไปเที่ยวกัน
ใหม่ลืมไปซะสนิทเลย ว่าวันศุกร์วันเกิดเชียร์ มานึกได้ ก็เลยขอให้เทรุไป cancle วันหยุด
รู้สึกแย่จัง เหมือนใหม่เลือกเพื่อนมากกว่าเค้าเลยนะเนี่ย
แต่เทรุก็แสนดี ไม่ได้โกรธเลย เค้าบอกว่า เค้าเข้าใจดี
เวลาของเรา (เพื่อนๆ) น้อยลงทุกวันแล้ว ใหม่กับเทรุ เจอกันได้ตลอด
แต่เพื่อนๆ มาจากคนละประเทศ คนละขอบโลก
โอกาสจะได้มาเจอกันทุกคน มันน้อยมาก หลังจากที่เรากลับไปแล้ว
ช่วงเวลานี้ จึงสำคัญกับใหม่ มากกว่าเทรุ (รักเทรุจัง)
วันศุกร์ที่ 4 กรกฏาคม 2551
ช่วงเช้า ใหม่ แอน และชู ไป baking class ที่ ABC cooking studio กัน
คราวนี้ เป็นครั้งแรกของเราที่ไป cooking class จึงถือเป็นรอบ Trial ไม่เสียตังค์
บรรยากาศ ABC cooking studio ที่ LOFT Sanjo Kawaramachi
(เค้ามีอยู่หลายสาขาค่ะ ที่เกียวโตนี่มีสามสาขาทีเดียว)
ต้องเอา apron และ รองเท้าแตะมาด้วย ใหม่พร้อมแล้วค่ะ !!
เมนูสำหรับ Trial baking course : เอิร์ลเกรย์ เค้ก
มีอาจารย์มาคอยแนะนำ และควบคุมพวกเราหนึ่งคน
ซึ่งใหม่ก็ถือว่า เค้าดูแลพวกเราได้ดีมาก
แม้แต่คนที่ไม่เคยอบอะไรเลย (ไม่เคยทำกับข้าวเลย) อย่างชู ก็ยังทำได้ดี
สำหรับใหม่ ถึงแม้จะไม่ได้ทำบ่อยๆ ถึงขั้นมืออาชีพ แต่ใหม่ก็เคยอบเค้ก และคุ้กกี้มาแล้ว ^^
เมนูนี้ จึงไม่ได้ยากลำบากเลย แต่ใหม่ก็ได้เรียนเคล็ดลับต่างๆ ในการทำขนมอบหลายอย่าง
ที่เอามาประยุกต์ใช้ได้ต่อไป สนุกสนาน ได้ความรู้ และได้กินของอร่อยด้วย อืม น่าสนใจไม่น้อยเลยนะเนี่ย
มาได้ครึ่งทางละ (มือเปื้อน จะถ่ายรูปเยอะๆ ก็ไม่ถนัด)
ใช้เวลาประมาณ 40 นาที เค้กก็พร้อมอบค่ะ
พอเราเอาเค้กไปเข้าเตาอบ อาจารย์ ก็แนะนำสตูดิโอ และคอร์สให้เรารู้จักกัน
แต่มันแพงหูฉี่มากๆ (เพราะเราอยากจะเรียนทำเค้กค่ะ) แล้วเวลาก็มีจำกัดด้วย
ชู จะกลับสิงคโปร์เดือนหน้านี้แล้ว ก็เลยตัดสินใจว่า เราจะมาลงเป็น one day course
ทำอาหารเป็นอย่างๆ ดีกว่า วิธีนี้ ถึงเมนูจะไม่หลากหลาย เพราะเค้ามีเมนูเป็นเดือนๆ ไป
แต่ก็ประหยัดเงินในกระเป๋าไปได้เยอะ
คราวหน้า คุยกันว่า จะไปอบขนมปังกันค่ะ ไปเมื่อไหร่ ใหม่ก็คงมาเล่าให้ฟังเหมือนเดิม
สามสาว พาร์ทิเชอัจฉริยะ (เวอร์ไป)
เมล่อนปังของใครไม่รู้ หอมน่าทานมากกกกก
ใช้เวลาอบเค้กของเราอยู่ 40 นาที ระหว่างนั้น เราก็ไปล้างเครื่องไม้เครื่องมือ
สังเกตดูรอบๆ สตูดิโอ คนเยอะเหมือนกัน แต่ไม่มีผู้ชายเลย
หลักๆ ก็จะมี อาหารคาว (แอบเห็นว่ามีอาหารไทยด้วย แต่ใหม่คงไม่ต้องเรียนแล้ว) ขนมปัง แล้วก็เค้กค่ะ
เค้กของเรา อบเสร็จแล้ว หน้าเค้กแตกกำลังดี หอมน่าทานมาก
ซักคำไหมคะ? อิอิ
จริงๆ แล้ว สาเหตุที่เรามาเรียนทำเค้กในวันนี้ ก็เพราะตั้งใจจะอบเค้กให้เชียร์ในวันเกิด
แต่พออบเสร็จแล้ว สามสามพร้อมใจกัน เปลียนใจเก็บเค้กไว้กินเอง 55++
แหม ผลงานแห่งความภาคภูมิใจ จะให้ใครง่ายๆ ได้ไงเน๊าะ
เสร็จแล้ว ก็ไปทานข้าวกลางวันกัน มาโฮ และเชียร์ที่ฉายเดี่ยว ตามมาสมทบกับเรา
กินข้าวเสร็จ ก็ไปคาราโอเกะกัน นี่ล่ะค่ะ mission ของวันนี้
Maho กลับไปแล้ว
เชียร์หน้าตา unhappy มากๆ ซึ่งมันก็มีเหตุผลอยู่
เพราะว่า ซู สาวเกาหลี แฟนหมาดๆ ของเชียร์ ไม่ได้มาปาร์ตี้วันนี้กับเราด้วย
จะด้วยเหตุผลกลไดนั้น ใหม่ไม่รู้เลยจริงๆ
แต่ใหม่ก็ไม่ได้โง่ พอจะเดาได้อยู่ว่า ซูจะต้อง unhappy กับพวกเราแน่ๆ ถึงได้ไม่มา
เรื่องนี้ ทำเอาใหม่คิดมากอยู่นานทีเดียว
มันก็ไม่ใช่ว่า พอเรามีแฟน แล้วเราจะมีเพื่อนด้วยไม่ได้ใช่ไหมคะ?
แล้วใหม่เอง เพราะงานนี้นะ ถึงกับให้เทรุ cancle วันลาที่เค้าควรจะได้ เพื่อเพื่อนๆ วันนี้นะ
แต่มันก็เป็นเรื่องของคนสองคนเค้า ใหม่ช่วยอะไรไม่ได้แล้ว
ก็ได้แต่คิดมากไป คิดอยู่แต่ว่า เราเป็นสาเหตุที่ทำให้เค้าโกรธกัน รู้สึกผิด
ร้องคาราโอเกะกันมาราธอนมาก
package ของนักเรียน บ่ายวันธรรมดา 600 yen พร้อมกับเครื่องดื่มไม่อั้น (ไม่แอลกอฮอร์)
เอิ๊กกกก สนุกสนานมากมาย
ห้าโมงเย็น ย้ายไปร้าน Kuchikatsu ร้านบัฟเฟต์ของทอดกัน
จริงๆ ร้านนี้ ใหม่ไปทานกับเทรุมาหลายครั้งแล้ว
ถ้าอ่านไปใหม่มาตลอด อาจจะพอจำกันได้นะคะ ว่าแต่ มันกินยังไง เรื่องเก่าเล่าใหม่ ไม่ว่ากันเน๊าะ
how to eat
kuchikatsu เป็นของทอดเสียบไม้ ซึ่งก็อาจจะเป็นเนื้อสัตว์ หรืออะไรก็ได้
ร้านที่เราไปทานนี่ เป็นแบบบุฟเฟต์ เค้าจะเตรียมของกินต่างๆ เสียบไม้เอาไว้
เราก็สามารถไปเลือกได้ตามชอบ
ได้มาแล้ว ที่โต๊ะ จะมีหม้อสำหรับใช้ทอดแบบ deep fry อยู่
ก็จัดการเอาของกินของเรา จุ่มแป้งทอด แล้วก็เกล็ดขนมปัง รอซักครู่ ก็ทานได้
จะทานกับซอสเฉยๆ หรือว่าจะเอาห่อกับสาหร่าย ทำเป็นซูชิโรล ก็ตามชอบค่ะ
อาหารเมนูนี้ เป็นเมนูที่อ้วน (ทอดๆ ทั้งน้าน) แต่ก็อร่อยและสนุกมากทีเดียว
อุปกรณ์ และหน้าตาของคูชิกัตสึ
อย่าลืม ใส่ผ้ากันเปื้อนกันน้ำมันกระเด็นด้วยนะคะ
ทุ่มนึง ใหม่ก็แยกทางกับเพื่อนๆ ค่ะ
ใหม่มีนัดกับเทรุที่สถานีเกียวโต (kyoto eki)
เพราะวันพรุ่งนี้ เราจะไปเที่ยวกันแต่เช้า บ้านเทรุ ใกล้สถานีรถไฟมากกว่า สะดวกกว่า
แล้วใหม่ก็ตั้งใจจะไปอบคุกกี้ให้เทรุเอากลับไปกินที่บริษัท และให้ชูเป็นของขวัญวันเกิดด้วย
กว่าจะอบคุกกี้เสร็จ ก็สี่ทุ่มกว่าแล้ว กว่าจะอาบน้ำนอน
ใหม่กำลังจะหลับ เมกุมิ น้องสาวเทรุ ก็กลับมาจากมหาลัยพอดี (รายนี้ ยุ่งมากๆ ทำ lab ถึงดึกทุกวัน)
วันนี้ ใหม่มารบกวน นอนที่ห้องของเมกุมิ
ไม่ได้คุยกันนานแล้ว ก็เลยตื่นมาคุยกันซะเลย
(เมกุมิถามคำถามแทงใจ : กลับไทยไปแล้ว จะทำยังไง และเมื่อไหร่จะแต่งงาน? - -" )
กว่าจะเข้านอนจริงๆ เกือบตีสี่ได้ เพราะฉะนั้นก็เท่ากับว่า ใหม่หลับไปไม่ถึง 3 ชั่วโมงดี
นอนไม่พอ ทำให้ทริปพรุ่งนี้เป็นยังไง
ไว้มาเล่าในไดอะรีคราวหน้านะคะ

ไดอะรีหน้าต่อไป >>
Amanohashidate &melon and cheery tabehodai trip :)